کودک آزاری جنسی

کودک آزاری یک انحراف جنسی و وضعیتی است که موجب می‌شود تحریک جنسی و ارضای جنسی یک فرد به واسطه‌ی تصورات جنسی در مورد کودکان یا عمل جنسی با یک کودک 13 ساله یا کوچک‌تر اتفاق بی‌افتد.

این انحراف جنسی معمولاً در مردان وجود دارد و می‌تواند آن‌ها را جذب کودکان غیر هم‌جنس یا کودکانی از هر دو جنس کند.

اختلال جنسی کودک آزاری در افرادی تشخیص داده می‌شود که تمایل دارند این انحراف را نشان بدهند و همچنین افرادی که علی رغم شواهدی از کودک آزاری، منکر تمایل جنسی‌شان به کودکان نمی‌شوند.

شرایطی که موجب تشخیص این انحراف در یک انسان می‌شوند، شامل انجام عمل جنسی با کودکان یا تصور یک کودک در جهت تحریک جنسی و اختلال  عملکرد در حوزه‌های مختلف زندگی، به عنوان نتیجه‌ی این تمایل، است.

افرادی که دارای این اختلال هستند، معمولاً کودک را از میان افراد فامیل یا دوستان انتخاب می‌کنند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که کودکان تنها یا کودکانی که از آن‌ها مراقبت نمی‌شود، بیشتر در خطر مورد سوء‌استفاده قرار گرفتن هستند.

علائم کودک آزاری جنسی

برای تشخیص اختلال جنسی کودک آزاری، علائم زیر باید مشاهده شوند:

  • تصورات جنسی شدید و مکرر در مورد یک کودک 13 ساله یا کوچک‌تر یا تمایل جنسی شدید و همیشگی نسبت به کودکی در این بازه‌ی سنی یا انجام رفتار جنسی با چنین کودکی نشانه‌های اختلال جنسی کودک آزاری هستند. البته برای تشخیص این اختلال، چنین حالت‌هایی باید حداقل 6 ماه در فرد دیده شوند.
  • این تمایلات جنسی موجب درماندگی و پریشانی فرد شوند و عملکرد او را در حوزه‌های مختلف فردی، تحصیلی و شغلی کاهش دهند.
  • فرد باید حداقل 16 سال داشته باشد و حداقل 5 سال از کودک 13 ساله یا کوچک‌تر، بزرگ‌تر باشد.

تشخیص این اختلال سختی‌های زیادی دارد. معمولاً افراد کودک آزار به ندرت در صدد درمان بر می‌آیند و این اختلال معمولاً بعد از شکایت از این افراد نمایان می‌شود.

در افرادی که مبتلا به یک انحراف جنسی هستند، معمولاً اختلالات دیگری مثل افسردگی، اضطراب و نوسانات خلقی هم دیده می‌شوند و مصرف مواد مخدر هم در آن‌ها شایع است.

علل کودک آزاری جنسی

علل کودک آزاری یا انحرافات جنسی دیگر هنوز کاملاً شناخته نشده‌اند. بعضی شواهد، نشان می‌دهند که کودک آزاری در افراد مختلف یک خانواده دیده می‌شود. اما مشخص نیست که این انحراف از طریق ژن‌ها منتقل می‌شود یا یک رفتار قابل یادگیری است.

مورد سوء‌استفاده‌ی جنسی قرار گرفتن در دوران کودکی می‌تواند عاملی تأثیرگذار‌ در کودک آزار شدن فرد در بزرگسالی باشد.

مدل‌های یادگیری رفتاری معتقدند کودکی که قربانی یا مشاهده‌گر یک رابطه جنسی نامناسب باشد، یاد می‌گیرد که آن را تقلید کند و بعداً بابت رفتارهای مشابه تقویت می‌شود.

این افراد از ارتباطات جنسی بهنجار محروم هستند و در روابط غیرقابل‌قبول به دنبال لذت جنسی می‌گردند.

مدل‌های فیزیولوژیکی بر رابطه‌ی بین هورمون‌ها، رفتار و سیستم عصبی مرکزی تمرکز می‌کنند و نقش پرخاشگری و هورمون‌های جنسی مردانه را پررنگ می‌دانند.

درمان کودک آزاری جنسی

دارو درمانی به همراه روان درمانی در درمان کودک آزاری جنسی نقش مهمی ایفا می‌کند.

بعضی داروها برای سرکوب و کاهش فعالیت هورمون تستوسترون در مردان و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و میل جنسی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

روش‌های مختلف روان‌درمانی، مخصوصاً درمان شناختی – رفتاری در درمان این اختلال مفید هستند.

می‌توان در درمان‌های شناختی اشتباه بودن رفتار جنسی با کودکان را به فرد یاد داد و الگوهای فکری او را تغییر داد. در آموزش هم‌دلی هم بیمار یاد می‌گیرد خود را به جای کودک قربانی بگذارد و او را درک کند.

در ادامه مطالعه‌ی مقاله‌های «نشانه‌های آزار جنسی کودکان» و «پیشگیری از آزار جنسی کودکان» را به شما پیشنهاد می‌کنیم.