رشد اجتماعی

رشد اجتماعی فرایندی است که به واسطه آن فرد تعامل با دیگران را یاد می گیرد. وقتی انسانی رشد می کند، بزرگ و وارد جامعه می شود، مهارت هایی را برای تعامل با دیگران یاد می گیرد. این تعامل ها کمک می کنند که او رابطه دوستانه برقرار کند و در محیط های تحصیلی و شغلی بتواند در ارتباط با دیگران، به اهدافش برسد.

آدم هایی که از نظر اجتماعی رشد کرده اند، در کارهای گروهی و جمعی موفق ترند، از روابط عمومی بالایی برخوردارند و می توانند در بعضی شغل ها عملکرد خیلی خوبی داشته باشند.

مراحل رشد اجتماعی

اریکسون روانشناس بزرگی است که نظریه روانی- اجتماعی رشد انسان را ارائه داد. او معتقد است که انسان ها از بدو تولد در فرایند اجتماعی شدن هشت مرحله را پشت سر می گذارند.

اعتماد در برابر بی اعتمادی

انسان ها از زمان تولد تا یک سالگی، کم کم یاد می گیرند که می توانند برای برطرف کردن نیازهایی مثل غذا، امنیت، آرامش ، محبت و.. به دیگران اعتماد کنند.

خود مختاری در برابر شک

از سن یک تا دو سالگی، هر فردی کم کم مستقل می شود و یاد می گیرد که به تنهایی غذا بخورد، بازی کند و دنیای اطرافش را کشف کند. اگر کودک در این سن محدود باشد به توانایی های خودش شک می کند.

سخت کوشی در برابر حقارت

کودک از سن شش تا یازده سالگی یاد می گیرد که باید تلاش کند و وظایفی دارد که وقتی آن ها را به خوبی انجام می دهد، تشویق می شود و احساس ارزشمندی می کند. درس خواندن و موفقیت های تحصیلی در این مرحله تأثیر زیادی در رشد اجتماعی دارند.

هویت در برابر سردرگمی

معمولاً اکثر انسان ها از 12 تا 19 سالگی خودشان را می شناسند و می فهمند که چه کسی هستند و از دنیا چه می خواهند.

صمیمیت در برابر انزوا

20 تا 30 سالگی زمانی است که انسان های سالم می توانند روابط صمیمانه و معناداری با دیگران برقرار کنند، وارد رابطه ای عاطفی می شوند و ازدواج می کنند.

مولد بودن در برابر بی حاصلی

40 تا 50 سالگی زمانی است افراد نقش مشخصی در جامعه دارند و چیزی به آن اضافه می کنند. در واقع در این سن باید ثمره سال ها فعالیت در محیط های تحصیلی و کاری را دید و شخص ضعیف و ناتوانی نبود.

یکپارچگی در برابر ناامیدی

از 60 سالگی به بعد، افراد وارد دوران سالمندی می شوند. این دوره زمانی است که وقتی کسی به عقب برمی گردد و زندگی خودش را ارزیابی می کند باید معنایی را دریافت کند و احساس ناامیدی نداشته باشد.

 

رشد اجتماعی کودک

رشد اجتماعی کودک مسئله بسیار مهمی است. اگر کسی نتواند در دوران کودکی مهارت های اجتماعی را یاد بگیرد و درونی کند، بعداً در دوران بزرگسالی ممکن است گرفتار معضلاتی شود. رشد اجتماعی کودکان فرصتی است برای یادگیری ارزش ها، دانش و مهارت هایی که کودک را در ارتباط مؤثری با دیگران قرار می دهند و باعث می شوند که به شیوه ای مثبت نسبت به خانواده و جامعه احساس تعلق کند.

رشد اجتماعی کودکان هم توسط والدین و معلمان و هم در رابطه با کودکان دیگر اتفاق می افتد. کودک در این روابط ارزش های اجتماعی را یاد می گیرد و کم کم متوجه می شود که چه کاری از جانب جامعه پذیرفته می شود و چه فعالیتی در اجتماع قابل پذیرش نیست. کودک هویت خودش را هم درک می کنند و آگاه می شود که هر انسانی یک هویت فردی و یک هویت اجتماعی دارد.

رشد اجتماعی نوجوان

نوجوانی دوره حساسی است. نوجوانان در دوران بلوغ تغییرات جسمی و روانی متعددی را تجربه می کنند. همچنین سنین نوجوانی زمانی هستند که هر انسانی برای اولین بار وارد جامعه می شود و در گروه های دوستی قرار می گیرد. اهمیت هویت اجتماعی در این دوره زندگی بیشتر می شود. به همین دلیل رشد اجتماعی نوجوانان از حساسیت زیادی برخوردار است.

نوجوانان علاقه زیادی به استقلال دارند و نمی خواهند که والدین برایشان تصمیم بگیرند. آن ها کم کم به جنس مخالف گرایش پیدا می کنند و حتی ممکن است درگیر روابط عاطفی شوند. معمولاً نوجوانان بیشتر از هر کسی تحت تأثیر هم سالانشان هستند و پذیرفته شدن از جانب آن ها برایشان اهمیت خیلی زیادی دارد. به همین دلیل والدین، معلم ها و سایر بزرگسالانی که با یک نوجوان در ارتباط هستند باید رابطه عاطفی و صمیمانه ای با او برقرار کنند تا بتوانند شاهد نوع رابطه نوجوان با دوستانش باشند.

این یک واقعیت  است که معمولاً نوجوانانی که رفتارهای پر خطر انجام می دهند در گروه هم سالان این رفتارها را یاد گرفته یا تقلید کرده اند.

در ادامه مطالعه مقاله تقویت مهارت های اجتماعی در کودکان را به شما پیشنهاد می کنیم.

برای اطلاعات بیشتر در زمینه رشد اجتماعی و مراحل آن، می توانید با مشاوران حرفه ای و باتجربه آیدانیتو تماس بگیرید.